Kiszczakowa. Tajemnice Generałowej - Maria Teresa KiszczakKiszczakowa. Tajemnice Generałowej to autobiografia żony Generała Czesława Kiszczaka. Przyjmuje formę obszernego wywiadu, który przeprowadził z nią dziennikarz polityczny, Kamil Szewczyk. Trzeba przyznać, że całość przebiega sprawnie, dziennikarz okazał się być rozmówcą odważnym, ale i bezpruderyjnym, żona Kiszczaka starała się zaś podawać jak najwięcej szczegółów i widać wyraźnie, iż szczerze pragnie, by czytelnik poznał jej prywatny punkt widzenia na wiele aspektów życia, zarówno tego prywatnego jak i mundurowego jej męża.

Zdaniem osób, które zdążyły już przeczytać książkę, czyta się ją niezwykle szybko, wywiad przeprowadzony jest płynnie. Chociaż wielu czytelników zarzuca Marii Kiszczak hipokryzję to trzeba przyznać, że poprzez wywiad starała się wzbudzić ciekawość dotyczącą życia z Generałem.

Autobiografia wzbudza w czytelnikach różne emocje, na pewno duże zainteresowanie, ale nierzadko też irytację a nawet zażenowanie – szczególnie jeśli zanalizuje się prywatne poglądy Generałowej. Z jednej strony opisuje namiętną miłość, jaka wiązała ją z Czesławem Kiszczakiem, z drugiej zaś opowiada o głośnych kłótniach, cichych dniach i trudnym charakterze męża. Wkrada się też pewna doza romantyzmu – kiedy opisuje ich pierwsze spotkanie czy wakacje w podeszłym już wieku, ale nie brakuje też historii smutnych, w których wyczuć można rozgoryczenie żony wciąż czekającej na powroty męża. Kiszczakowa jest pełna skrajnych emocji – kocha męża, ale nie potrafi pogodzić się z jego twardym charakterem bowiem Generał nieraz traktuje dom jak koszary, próbuje dominować, przez co popełnia wiele błędów, na przykład tych wychowawczych w stosunku do swoich dzieci.

Rodzina to zresztą kolejny wątek, jaki pojawia się w książce. Z autobiografii dowiedzieć się można, iż Maria Kiszczak poddała się aborcji a ich pierwsze dziecko było wpadką. I tu właśnie widać hipokryzję bohaterki, która przyznaje, że żałuje, iż z Generałem nigdy nie wzięła ślubu kościelnego. Jak widać wyznawane przez nią wartości mocno się rozmijają.

Czytelnika zaciekawią też na pewno liczne anegdoty i wspomnienia dotyczące spraw służbowych Kiszczaka. Jego żona opowiada o licznych podróżach, zawodowych spotkaniach, balach i imprezach towarzyskich. Nie brakuje tu też opisów samego Czesława Kiszczaka – żona mówi co lubił jeść, jaka była jego pasja, czym się interesował, mamy więc okazję poznać jego szczegółową sylwetkę według spostrzeżeń osoby, która spędziła z nim kilkadziesiąt lat. To chyba wiarygodne źródło informacji.

To idealna lektura dla wszystkich, którzy lubią czytać ciekawe biografie i tych, których interesuje historia czasów PRL-u – nie brakuje w niej bowiem tychże wątków. Maria Kiszczak przekazuje swoje spostrzeżenia na wiele spraw, w które angażował się jej mąż. Potrafi wytknąć mu błędy, ale nadal uważa go za bohatera narodu. Generałowa próbuje obalić pewne poglądy na temat działań Kiszczaka. Czy z powodzeniem? Tego dowiecie się czytając książkę „Kiszczakowa. Tajemnice Generałowej”.